De week vordert gestaag. Na weer twee dagen hard trainen zijn we op de dag beland met de koninginnerit. Er staat voor vandaag een tocht van 160km gepland met diverse lange beklimmingen. Althans wat hier dan lang is. Het is er niet hoger dan 1000m en ik geloof dat je max een half uur aan het klimmen bent. Het beloofd in iedergeval een pittige dag te worden.
Op zich ben ik er niet zo bang voor aangezien mijn conditie toch een van de beste is, maar de vermoeidheid van afgelopen dagen doet zich toch wel voelen.
Dinsdag, op mijn verjaardag, begon de dag met een verassing. Ik werd door mijn vrienden hier blij verrast op bed met een mooi gedicht. Ik kan dat wel waarderen. Hoewel ik vaak materialistisch ben ingesteld, vind ik dit prachtig en geniet er erg van. Ook bijzonder was een sms met felicitatie van een van mijn grootste concurenten tijdens de IM van Zuid-Afrika.
Na het ontbijt vertrokken we met een grote groep voor een rustige rit van twee uurtjes. Halverwege namen we een zonning terrasje en trakteerde ik op koffie met gebak. We waren vroeg terug en konden dus lekker lunchen in het hotel. Na wat te hebben geslapen, vertrok ik met Pieter en Ivar voor een pittige looptraining. Ik noemde het een Out en In training die ik heb afgekeken van Martin Lauret van TDR. Rustige duurloop heen, daarna omkeren en op vol tempo terug. Ik liep dus 50min heen en kwam uit op ongeveer 10km. Daarna terug en flink tempo maken. Met een windje in de rug klokte ik op de 10km terug exact 37min. Ik geloof dat ik in vorm ben.
Gisteren, woensdag, was een echte triathlondag met drie trainingen op het programma. Vroeg opstaan, want om 7 uur hadden we het zwembad gereserveerd. Ik vind dit helemaal niks, zo vroeg in de ochtend zwemmen. Ik dobber dan ook maar wat mee in de snelle baan en maak mijn meters (3800). Wat mooi is om te zien is hoe Richard van Diesen (voormalig top triatleet) door het bad heen gaat. Wat een tempo en soeplesse. Ik wordt meerdere keren door hem ingehaald.
Na het zwemmen snel ontbijten en daarna lukt het me nog even te slapen. Want om 11 uur staan Pieter en Ivar te wachten voor de fietsttraining. De inhoud er van heb ik verzonnen. Ik wil namelijk twee maal een blok van 20 tot 25 minuten op vol tempo rijden. We rijden de eerste 18km rustig in en nemen dan een rustige weg. Vanaf nu dus volle bak. Pieter kiest er voor om in zijn rustig zone te blijven en Ivar probeert me te volgen. "Probeert", want na 100m ben ik hem kwijt. Alhoewel Ivar niet helemaal fit is (maagproblemen), ga ik als een speer. De weg blijft maar omhoog lopen en ik moet flink bijten om het tempo hoog te houden. Na een kleine 10km ben ik bij de afslag waar we zouden stoppen. Na een aantal minuten zijn ook Ivar en Pieter er. Voor hun is het mooi geweest en ze gaan weer terug. Ik neem de afslag en ga voor nog een tempoblok. Deze gaat iets makkelijker en na wat te hebben uitgefiets kom ik voldaan thuis (78km). Op naar de lunch om vervolgens het bed in te duiken. Om 16.30 uur start namelijk een gezamelijke looptraining en ik kan m`n rust nu wel gebruiken.
De looptraining start met een goede warming-up. Dat is maar goed ook, want het lichaam zit aardig vast van al die trainingen. Pieter blijkt toch wat te veel hebben gegeten, want als hij bij een jongen op de rug ligt, zakt deze plots door zijn benen en valt met zijn knie en gezicht op het asfalt. Schrik, bloed en pijn. Einde training voor deze jongen. Tijdens de daar op volgende loopscholing blijkt dat ik nog genoeg kan leren. Nieuwe trainer, nieuwe oefeningen, altijd leuk. Daarna doen we een heuvelloop en moeten 5 maal een interval bergop lopen. Erg zwaar, maar wel goed. Ik kom er goed doorheen en hou de training verder voor gezien. Pieter gaat nog een half uurtje door met wat tempoduur werk. Ik dribbel met wat anderen naar huis. Thuis aangekomen begin ik langzaam te merken hoe moe ik ben. Snel neem ik een douche, praat met Agnes bij over haar dag en ga eten. Al snel daarna kak ik in en ga naar mijn kamer. Ik hoop een goede nacht te maken. Morgen de koninginnerit.
woensdag 31 maart 2010
maandag 29 maart 2010
Trainingskamp Mallorca (1)
Het trainingskamp hier op Mallorca is twee dagen oud en gaat als een zonnetje. Dat schijnt dan ook de hele dag. Heerlijk! De temperatuur is rond de 20 graden dus is het fietsen in korte broek en met korte mouwtjes. Door de wind heb je dan af en toe wat koude armen, maar daar valt mee te leven.
Op de eerste dag begon ik met een rustige fietstocht met de groep. Er zat een aardig groot verschil tussen mij en de rest. Niet zo erg, dan kon ik mooi een beetje wennen. Mallorca is prachtig fietsen. Glooiend, af en toe een klimmetje en prima asfalt. Mooier en meer mogelijkheden dan op Lanzarote. Het was zondag dus ook erg rustig met auto`s. Na ruim 4,5 uur en 125km en 1200 hoogtemeters waren we weer terug. Douchen, eten en slapen waren mijn volgende activiteiten. Vervolgens vertrok ik om 18.00 uur voor een twee uur looptraining. Lopen met de HF hoog in de aerobe zone (HF140-145), want dat ga ik denk ik in de wedstrijd ook doen. Het ging prima en in de 2 uur legde ik exact 27km af.
Daarna naar het buffet om even flink te bunkeren. We zitten hier all-in en dat is wel zo prettig. Zeker voor tri-atleten. Ik denk dat we ze hier arm gaan eten :)
Vandaag, mijn laatste dag als dertiger, begon met een zwemtraining. Een klein badje met nauwelijks 6 baantjes hadden we afgehuurd. Met allemaal nieuwe mensen in een baan is het wel even wennen. Zo zwom ik achter iemand die continu een flinke beenslag had. Als ik achter hem zwom leek het wel alsof ik in een bubbelbad zat. Niet prettig dus. Verder verliep de training rustig en in 5 kwartier deed ik 3500m.
Na een goede rust en een middagslaapje stond er 3 á 4 uur fietsen op het programma. De groep met goed fietsers was al weg dus ging ik alleen. Met een goed kaart van de omgeving ging ik op pad. Heerlijk om op niemand te hoeven letten onderweg dan alleen jezelf. Ik had gisteren al gemerkt dat fietsen in een groep toch niet mijn sterkste kant is. Ik moet dan te veel opletten op wat er allemaal gebeurd en vind dat niet zo veilig. Vaak fietste ik dan een meter of 30 achter de groep of ging op kop fietsen. Dan had ik tenminste voldoende overzicht.
Ik fietste een mooie tocht met in het begin erg veel wind tegen en veel glooiende beklimmingen. Toch kwam ik op een gemiddelde van 28km/u. Na ruim 2,5 uur de weg richting het hotel opgezocht. Dit was windje mee en al snel reed ik heerlijk met een gangetje van 40-43 alsof het niks was. Ik eindigde na 118km dan ook met een gemiddelde van boven de 30km/u. Dik tevreden. Weer een prima dag met veel trainingskwaliteit.
Op de eerste dag begon ik met een rustige fietstocht met de groep. Er zat een aardig groot verschil tussen mij en de rest. Niet zo erg, dan kon ik mooi een beetje wennen. Mallorca is prachtig fietsen. Glooiend, af en toe een klimmetje en prima asfalt. Mooier en meer mogelijkheden dan op Lanzarote. Het was zondag dus ook erg rustig met auto`s. Na ruim 4,5 uur en 125km en 1200 hoogtemeters waren we weer terug. Douchen, eten en slapen waren mijn volgende activiteiten. Vervolgens vertrok ik om 18.00 uur voor een twee uur looptraining. Lopen met de HF hoog in de aerobe zone (HF140-145), want dat ga ik denk ik in de wedstrijd ook doen. Het ging prima en in de 2 uur legde ik exact 27km af.
Daarna naar het buffet om even flink te bunkeren. We zitten hier all-in en dat is wel zo prettig. Zeker voor tri-atleten. Ik denk dat we ze hier arm gaan eten :)
Vandaag, mijn laatste dag als dertiger, begon met een zwemtraining. Een klein badje met nauwelijks 6 baantjes hadden we afgehuurd. Met allemaal nieuwe mensen in een baan is het wel even wennen. Zo zwom ik achter iemand die continu een flinke beenslag had. Als ik achter hem zwom leek het wel alsof ik in een bubbelbad zat. Niet prettig dus. Verder verliep de training rustig en in 5 kwartier deed ik 3500m.
Na een goede rust en een middagslaapje stond er 3 á 4 uur fietsen op het programma. De groep met goed fietsers was al weg dus ging ik alleen. Met een goed kaart van de omgeving ging ik op pad. Heerlijk om op niemand te hoeven letten onderweg dan alleen jezelf. Ik had gisteren al gemerkt dat fietsen in een groep toch niet mijn sterkste kant is. Ik moet dan te veel opletten op wat er allemaal gebeurd en vind dat niet zo veilig. Vaak fietste ik dan een meter of 30 achter de groep of ging op kop fietsen. Dan had ik tenminste voldoende overzicht.
Ik fietste een mooie tocht met in het begin erg veel wind tegen en veel glooiende beklimmingen. Toch kwam ik op een gemiddelde van 28km/u. Na ruim 2,5 uur de weg richting het hotel opgezocht. Dit was windje mee en al snel reed ik heerlijk met een gangetje van 40-43 alsof het niks was. Ik eindigde na 118km dan ook met een gemiddelde van boven de 30km/u. Dik tevreden. Weer een prima dag met veel trainingskwaliteit.
vrijdag 26 maart 2010
De humor fietst op straat
Vanochtend, 8.00 uur, loop ik langs de Sloterplas. De training loopt voor geen meter. Ik baal.
Dan in eens van achter:
"Als ik zo naar uw benen kijk, wordt het ook maar weer eens tijd dat ik ga hardlopen"
aldus een Amsterdamse dame.
Ik moet lachen. Alles is weer goed.
Dan in eens van achter:
"Als ik zo naar uw benen kijk, wordt het ook maar weer eens tijd dat ik ga hardlopen"
aldus een Amsterdamse dame.
Ik moet lachen. Alles is weer goed.
donderdag 25 maart 2010
Holy shit, waar zijn mijn loopbenen?
De week verloopt vlot en de zaterdag nadert. De dag dat ik vertrek voor een trainingskamp op Mallorca. Ik heb er onwijs veel zin in. Beter weer, andere mensen en een andere omgeving. Dat geeft veel motivatie. En dat kan ik nu ook wel gebruiken.
Toch lukt het me om deze week aardig door te komen. Maandag nog wat spierpijn van het zware weekend. De twee uur op de Tacx gaan goed en ik doe netjes mijn intervallen. Voor de zwemtraining in de avond was ik wat bang. Ik merkte de laatste tijd dat ik steeds meer last aan het krijgen ben van mijn rechter schouder. Bij het optillen van de arm gaat er telkens een pijnscheut doorheen. Waarschijnlijk is er een bursea overbelast. Maar de training gaat goed. Ik merk dat ik steeds makkelijker de intervaltijden zwem.
Dinsdag op de zwemtraining denk ik het weer rustig aan te gaan doen. Helaas heb ik een jonge en een ouwe hond (Frank en Klaas) in de baan liggen die me aardig opzwepen. Op zich bepaal ik het tempo, want ik lig voorop. Maar dan gaat Frank een keer voorop en trekt flink door op een 200m interval. Ik kan net zijn benen houden en we eindigen op een 2.43 minuut. Nog nooit zo snel geweest. Mijn schouders zijn helemaal verzuurd.
De 20km looptraining die ik eerder op de dag heb gedaan gingen weinig bijzonder. Het weer was goed en met een stevig tempo hobbelde ik door het bos. Lekker op de automatische piloot en ondertussen over van alles en nog wat nadenken.
Gisteren (woensdag) was echt een topdag. Het zou de mooiste dag van de week worden mbt het weer. Op het programma stond 5 uur fietsen en 2,5 uur lopen. Dat laatste was eigenlijk onzin had ik al bedacht, maar kennelijk toen ik het programma schreef vond ik het noodzakelijk.
Ik had bedacht vroeg weg te gaan (8.00 uur) zodat ik lekker veel pauze tussen beide trainingen zou hebben. Maar `s ochtends was het nog best fris en ik vond het zonde om dik ingepakt te gaan fietsen. Ik vertrok dus later (10.00 uur) en had me ook bedacht vandaag er een fietsdag van te maken. Dus ik zou wel zien of ik nog zou gaan lopen. Ik had het plan gevat om de 3 rondjes Ringvaart die me zaterdag door de regen door mijn neus waren geboord alsnog te gaan doen.
Vier grote bidons met sportdrank, krentebollen, repen en gelletjes, ik had alles bij me voor 6 uur fietsen. Rustig beginnen en HF niet boven 130 en het liefst rond de 120.
Het was heerlijk en na een rondje dacht ik " dit wordt een makkie". Maar halverwege het tweede rondje kwam de welbekende dip. Vaak is dit na zo`n 3 uur fietsen of rond de 90km, halverwege dus. Na een kwartiertje wat rustiger fietsen kwam ik de dip weer te boven en vervolgens raakte ik tussen 130 en 140km in een flow. Het fietsen ging nagenoeg vanzelf. Dit gaf me weer het nodige zelfvertrouwen.
In het derde rondje fietst Gosse me achterop. Ah, gezellig om het laatste stuk nog gezelschap te krijgen. Maar Gosse is nog aardig fris en langzaam zie ik mijn HF om hoog gaan. Voor Gosse is het allemaal een makkie. Hij is de betere fietser en terwijl mijn HF stijgt naar 132 fietst hij met ruim 10 slagen minder. We keuvelen wat en langzaam komen we in de buurt van Schiphol. Ik ben er bijna en dat is maar goed ook. Mijn nek, schouder en mijn kont doen aardig pijn. Gosse is nu twee uur bezig en draait om voor nog eens twee uur. Ik ben over een kwartiertje thuis en blijk dan 185km en 6.15 uur onderweg te zijn geweest. Fietstijd net onder de 6 uur (gem. 30km/u) met een gem. HF van 122.
Ik kleed me vlot om en ga nog even een rondje Sloterplas lopen (of 2 bedenk ik me). Ik trek de deur achter me dicht en zet me in gang. Het zal er niet hebben uitgezien qua techniek. Ik heb het gevoel uren te hebben paardgereden, alhoewel ik dat nog nooit heb gedaan. Het lijkt wel of die fiets nog tussen mijn benen zit. Holy shit, valt me dat even tegen. Het was even geleden dat ik dit heb gevoeld. Het duurt zo`n 10 minuten en dan vind ik me ene loopbeen terug en weer 10min later het andere. Mijn HF schommelt rond de 145-150 en ik heb het gevoel dat ik onwijs langzaam loop. Als ik dan even de tijd klok tussen twee bekende punten, merk ik dat ik 4.10 per km loop. Het gevoel past er totaal niet bij. Ik vind het tempo te hoog en probeer het te drukken. Dat gaat met veel moeite en na 10km zit ik rond de 4.25min per km. HF daalt naar 147. Na een klein uurtje ben ik weer thuis. Het zit er op, een dag van ruim 7 uur sporten. Op naar een goed bord pasta.
Toch lukt het me om deze week aardig door te komen. Maandag nog wat spierpijn van het zware weekend. De twee uur op de Tacx gaan goed en ik doe netjes mijn intervallen. Voor de zwemtraining in de avond was ik wat bang. Ik merkte de laatste tijd dat ik steeds meer last aan het krijgen ben van mijn rechter schouder. Bij het optillen van de arm gaat er telkens een pijnscheut doorheen. Waarschijnlijk is er een bursea overbelast. Maar de training gaat goed. Ik merk dat ik steeds makkelijker de intervaltijden zwem.
Dinsdag op de zwemtraining denk ik het weer rustig aan te gaan doen. Helaas heb ik een jonge en een ouwe hond (Frank en Klaas) in de baan liggen die me aardig opzwepen. Op zich bepaal ik het tempo, want ik lig voorop. Maar dan gaat Frank een keer voorop en trekt flink door op een 200m interval. Ik kan net zijn benen houden en we eindigen op een 2.43 minuut. Nog nooit zo snel geweest. Mijn schouders zijn helemaal verzuurd.
De 20km looptraining die ik eerder op de dag heb gedaan gingen weinig bijzonder. Het weer was goed en met een stevig tempo hobbelde ik door het bos. Lekker op de automatische piloot en ondertussen over van alles en nog wat nadenken.
Gisteren (woensdag) was echt een topdag. Het zou de mooiste dag van de week worden mbt het weer. Op het programma stond 5 uur fietsen en 2,5 uur lopen. Dat laatste was eigenlijk onzin had ik al bedacht, maar kennelijk toen ik het programma schreef vond ik het noodzakelijk.
Ik had bedacht vroeg weg te gaan (8.00 uur) zodat ik lekker veel pauze tussen beide trainingen zou hebben. Maar `s ochtends was het nog best fris en ik vond het zonde om dik ingepakt te gaan fietsen. Ik vertrok dus later (10.00 uur) en had me ook bedacht vandaag er een fietsdag van te maken. Dus ik zou wel zien of ik nog zou gaan lopen. Ik had het plan gevat om de 3 rondjes Ringvaart die me zaterdag door de regen door mijn neus waren geboord alsnog te gaan doen.
Vier grote bidons met sportdrank, krentebollen, repen en gelletjes, ik had alles bij me voor 6 uur fietsen. Rustig beginnen en HF niet boven 130 en het liefst rond de 120.
Het was heerlijk en na een rondje dacht ik " dit wordt een makkie". Maar halverwege het tweede rondje kwam de welbekende dip. Vaak is dit na zo`n 3 uur fietsen of rond de 90km, halverwege dus. Na een kwartiertje wat rustiger fietsen kwam ik de dip weer te boven en vervolgens raakte ik tussen 130 en 140km in een flow. Het fietsen ging nagenoeg vanzelf. Dit gaf me weer het nodige zelfvertrouwen.
In het derde rondje fietst Gosse me achterop. Ah, gezellig om het laatste stuk nog gezelschap te krijgen. Maar Gosse is nog aardig fris en langzaam zie ik mijn HF om hoog gaan. Voor Gosse is het allemaal een makkie. Hij is de betere fietser en terwijl mijn HF stijgt naar 132 fietst hij met ruim 10 slagen minder. We keuvelen wat en langzaam komen we in de buurt van Schiphol. Ik ben er bijna en dat is maar goed ook. Mijn nek, schouder en mijn kont doen aardig pijn. Gosse is nu twee uur bezig en draait om voor nog eens twee uur. Ik ben over een kwartiertje thuis en blijk dan 185km en 6.15 uur onderweg te zijn geweest. Fietstijd net onder de 6 uur (gem. 30km/u) met een gem. HF van 122.
Ik kleed me vlot om en ga nog even een rondje Sloterplas lopen (of 2 bedenk ik me). Ik trek de deur achter me dicht en zet me in gang. Het zal er niet hebben uitgezien qua techniek. Ik heb het gevoel uren te hebben paardgereden, alhoewel ik dat nog nooit heb gedaan. Het lijkt wel of die fiets nog tussen mijn benen zit. Holy shit, valt me dat even tegen. Het was even geleden dat ik dit heb gevoeld. Het duurt zo`n 10 minuten en dan vind ik me ene loopbeen terug en weer 10min later het andere. Mijn HF schommelt rond de 145-150 en ik heb het gevoel dat ik onwijs langzaam loop. Als ik dan even de tijd klok tussen twee bekende punten, merk ik dat ik 4.10 per km loop. Het gevoel past er totaal niet bij. Ik vind het tempo te hoog en probeer het te drukken. Dat gaat met veel moeite en na 10km zit ik rond de 4.25min per km. HF daalt naar 147. Na een klein uurtje ben ik weer thuis. Het zit er op, een dag van ruim 7 uur sporten. Op naar een goed bord pasta.
zondag 21 maart 2010
Een stille topweek
Het zit er weer op. Het was een lange stille week trainen. Nu is mijn vriendinnetje er weer en dat is wel zo prettig.
Donderdag een lekker relaxte dag gehad. De zwemtraining had ik wat spannender gemaakt door in mijn speedsuit te gaan zwemmen. Op het programma stond 1900m rustig, dan 1000m tempo en vervolgens nog een gebroken 1000m rustig. Door mijn speedsuit kon ik weer een HF-meter dragen en mijn HF monitoren. Het eerste deel ging vrij relaxed en zwommen we (Gosse in de benen) op 16.40 per 1000m. Zo`n speedsuit werkt dus wel (ook al is het misschien alleen tussen de oren). Mijn HFgem was 131. De tempo 1000m ging ook goed in 15.40 met HFgem 153. Ik merkte wel dat dat ene minuutje harder wel heel veel meer energie kost. Snelheid en weerstand is geloof ik tot de macht drie, toch?
Vrijdagochtend lekker warm gefietst en 6 blokjes op wedstrijdtempo gereden. Toen vlot naar buiten om 12km te hardlopen. Hard ging het en dat voelde lekker. Tempo hoger dan 15 km/u.
Zaterdag was een topdag alhoewel deze letterlijk in het water viel. Eerst `s ochtends zwemmen. Ik was vroeg wakker en had dus ook vroeg gegeten. Maar het leek tijdens de zwemtraining of ik niet had gegeten. Ik had totaal geen energie. Futloos maakte ik de training af zodat ik toch nog 2400m in mijn logboek mocht invullen. Thuis gekomen flink gegeten en toen mijn bed ingedoken voor een uurtje slapen. Om twaalf uur ging ik vervolgens van start voor een flinke fietstocht. Mijn doel was om 3 rondjes Ringvaart te doen (3x60km). Er stond best wel veel wind (kracht 5) en dus ging het met een tempo van 27km/u gemiddeld. Mijn HF mocht niet boven de 125 uitkomen. Het ging best goed, maar na bijna 2 rondjes begon het me toch hard te regenen. Ik was binnen 2min helemaal drijfnat en kreeg het koud. Dat laatste rondje kon ik dus wel vergeten en ik besloot om die thuis op de Tacx te doen. Thuisgekomen zag ik toevallig ook nog een stukje Milaan-San Remo. Elk nadeel heeft dus ook een voordeel. Ik kroop dus op mijn wedstrijdfiets die nog op de Tacx stond. Maar na een half uur liepen mijn benen helemaal vol en besloot ik er mee te stoppen. De geplande 6 uur werden er uiteindelijk 5. Mijn enige smetje deze week.
Vandaag stond er weer eens 'pacen' op programma. Bij de start was ik nog een beetje moe van de dag er voor (was ook de bedoeling) en de zin was er nog niet helemaal. Ik had gelukkig wel een leuke groep bij me en na een half uurtje zat ik weer helemaal in het ritme. En bij een heerlijk zonnetje raffelde we de 35km af in 2.47 uur (4:45 min/km). Opvallend vond ik dat mijn HF mooi laag bleef. De eerste keer pacen liep ik 140 gem, daarna 139 gem en nu dus 131. Het lijkt wel of de vorm er aan komt.
Deze week was tot nu toe de week met de grootste omvang. Logboek: 24 uur trainen waarvan 4.24 uur zwemmen (12,5 km), 12.49 uur fietsen (380 km) en 6.40 uur lopen (84 km). Volgende week staan er 26 uur op het programma. Ik heb er zin in.
Donderdag een lekker relaxte dag gehad. De zwemtraining had ik wat spannender gemaakt door in mijn speedsuit te gaan zwemmen. Op het programma stond 1900m rustig, dan 1000m tempo en vervolgens nog een gebroken 1000m rustig. Door mijn speedsuit kon ik weer een HF-meter dragen en mijn HF monitoren. Het eerste deel ging vrij relaxed en zwommen we (Gosse in de benen) op 16.40 per 1000m. Zo`n speedsuit werkt dus wel (ook al is het misschien alleen tussen de oren). Mijn HFgem was 131. De tempo 1000m ging ook goed in 15.40 met HFgem 153. Ik merkte wel dat dat ene minuutje harder wel heel veel meer energie kost. Snelheid en weerstand is geloof ik tot de macht drie, toch?
Vrijdagochtend lekker warm gefietst en 6 blokjes op wedstrijdtempo gereden. Toen vlot naar buiten om 12km te hardlopen. Hard ging het en dat voelde lekker. Tempo hoger dan 15 km/u.
Zaterdag was een topdag alhoewel deze letterlijk in het water viel. Eerst `s ochtends zwemmen. Ik was vroeg wakker en had dus ook vroeg gegeten. Maar het leek tijdens de zwemtraining of ik niet had gegeten. Ik had totaal geen energie. Futloos maakte ik de training af zodat ik toch nog 2400m in mijn logboek mocht invullen. Thuis gekomen flink gegeten en toen mijn bed ingedoken voor een uurtje slapen. Om twaalf uur ging ik vervolgens van start voor een flinke fietstocht. Mijn doel was om 3 rondjes Ringvaart te doen (3x60km). Er stond best wel veel wind (kracht 5) en dus ging het met een tempo van 27km/u gemiddeld. Mijn HF mocht niet boven de 125 uitkomen. Het ging best goed, maar na bijna 2 rondjes begon het me toch hard te regenen. Ik was binnen 2min helemaal drijfnat en kreeg het koud. Dat laatste rondje kon ik dus wel vergeten en ik besloot om die thuis op de Tacx te doen. Thuisgekomen zag ik toevallig ook nog een stukje Milaan-San Remo. Elk nadeel heeft dus ook een voordeel. Ik kroop dus op mijn wedstrijdfiets die nog op de Tacx stond. Maar na een half uur liepen mijn benen helemaal vol en besloot ik er mee te stoppen. De geplande 6 uur werden er uiteindelijk 5. Mijn enige smetje deze week.
Vandaag stond er weer eens 'pacen' op programma. Bij de start was ik nog een beetje moe van de dag er voor (was ook de bedoeling) en de zin was er nog niet helemaal. Ik had gelukkig wel een leuke groep bij me en na een half uurtje zat ik weer helemaal in het ritme. En bij een heerlijk zonnetje raffelde we de 35km af in 2.47 uur (4:45 min/km). Opvallend vond ik dat mijn HF mooi laag bleef. De eerste keer pacen liep ik 140 gem, daarna 139 gem en nu dus 131. Het lijkt wel of de vorm er aan komt.
Deze week was tot nu toe de week met de grootste omvang. Logboek: 24 uur trainen waarvan 4.24 uur zwemmen (12,5 km), 12.49 uur fietsen (380 km) en 6.40 uur lopen (84 km). Volgende week staan er 26 uur op het programma. Ik heb er zin in.
donderdag 18 maart 2010
Hard trainen
Eindelijk aangekomen op de donderdag, mijn relatieve rustdag. Ik heb het nodig na twee dagen hard trainen.Ik vertelde al dat ik maandag een klein beetje spierpijn had. Dinsdag tijdens de looptraining werd het alleen maar erger. Typisch een gevalletje van DOMS (Delayed Onset of Muscel Soreness) een bekend fenomeen in de wereld van inspanningsfysiologie. Na een heftige inspanning is meestal de tweede dag na de inspanning de spierpijn het grootst. Dat merkte ik dus tijdens de looptraining aan mijn quadriceps femoris. Ik had al besloten om na de intensieve loop van zondag er nu maar een duurloopje van te maken. Ik ging dus rustig van start. Echter na drie kwartier kwam de spierpijn toch flink opzetten. Ik ben toen maar op zachte paden in het bos gaan lopen, dat scheelde veel.
Vervolgens moest ik op mijn werk, als instructeur, de Hypobare Kamer in. Je lichaam wordt dan in een korte tijd blootgesteld aan een hoogte van 9km. Ondertussen adem je 100% zuurstof. Deze combinatie heeft veel effect
op je lichaam en daar heb je de rest van de dag last van. Je wordt er flink moe van.De zwemtraining `s avonds was ontspannen voor de benen. Ik zwom alles met de pullboy, omdat ik vond dat de benen al genoeg hadden gedaan en hun rust verdiende. Mijn plan was om na de pittige training van maandag, het bij een voornamelijk technische training te houden. Helaas ging dat de mist in. Gosse zwom achter in mijn voeten en dus voelde ik me enigsinds opgejaagd om door te zwemmen. Ook al schreef het programma dat niet voor. Na de training was ik dan ook aardig uitgeput en mijn schouders waren super zwaar na twee pittige zwemtrainingen achterelkaar. Snel naar huis om een half uur eerder naar bed te gaan. Het was een uitputtende dag geweest.
Woensdag is een piekdag in de trainingsweek. Een lange fiets- en looptraining. Dat trekt een flinke wissel en is een goede trainingsprikkel. Nu het er op aan komt heb ik dan ook de hele vrij genomen. Zo kan ik de dag zelf indelen en de training en rust plannen zoals dat het beste uitkomt.
Het zou een mooie dag worden en ik had er dus wel zin in. Om 10 uur vertrokken voor twee rondjes Ringvaart. Eindelijk stond er weer eens Zuidwesten wind en dat betekende de heenweg wind tegen en op de terugweg wind mee. Ik heb dat het liefst. Ik besloot om telkens heen op mijn wedstrijd HF te rijden en terug lekker te herstellen. Dat ging goed. De wind was pittig en dus moest ik flink terugschakelen. Het was wel de bedoeling de trapfrequentie tussen 90 en 95 te houden. Op de terugweg was het heerlijk freewheelen bij een hoge snelheid en het zonnetje in de rug. Daarna volgde weer een zelfde rondje. Het laatste stuk deed ik extra rustig, omdat ik wist dat er nog een looptraining volgde. Na 4.20 uur en 125km was ik weer thuis.
Snel een flink bord pasta gegeten en toen naar bed. Het lukte me om twee keer 20min te slapen. Toch bleef ik nog een tijdje in bed liggen om mijn lichaam extra rust te geven. Om 17 uur ben ik vervolgens gaan lopen. Het was even zoeken wat nu de juiste kledingkeuze was. Deze temperatuur ben ik nog niet gewend en ik wist niet of het in de avond zou afkoelen.
Het lopen ging in het begin wat moeizaam. Ik merkte dat ik een pittige fietsttraining had gedaan en dat mijn beide gluteussen wat stroef op gang kwamen. Maar na 20min was ik hier door en soepel draaide ik mijn rondjes ronde de Sloterplas. Na 1.40 uur en 21km wasik weer thuis.
Weer een bord pasta naar binnen gewerkt met als toetje een lekker perenijsje. Vervolgens had ik nergens meer puf voor en ben heel de avond op de bank blijven liggen en heb tv gekeken. O ja, ik heb ook nog even gezondigd aan een doos chocolaatjes.
maandag 15 maart 2010
De kop is er af
Na een goed nacht met een klein beetje spierpijn opgestaan. Deze was ook wel te verwachten na de wedstrijd van gisteren. Maar ik voelde me goed. Vandaag kon ik echt gaan beginnen met de drie laatste zware weken training.
Om te beginnen een pittige fietstraining van 2 uur op de Tacx. Daarin 5x8' op drempel-intensiteit (HF150-160). Maar eerst rustig drie kwartier infietsen. Dat geeft me dan rustig de tijd om mijn spieren soepel te krijgen. Het is elke keer grappig om te zien dat als je begint met fietsen je toch wat moeite hebt bij een bepaalde weerstand en dat dit na een minuut op 5 tot 10 verdwijnt. Dan draai je soepel de trappers rond en kost het een stuk minder moeite. Waarschijnlijk worden er dan meer spiervezels aangesproken en is de coordinatie beter.
De intensieve blokjes begon ik iets te voortvarend. In het tweede blokje steeg mijn HF boven de 160 en moest ik terugschakelen. Dat voelde beter en ik had het idee dat ik dit nog wel een tijdje kon volhouden. Ondertussen was ik flink aan het zweten. Waar het allemaal vandaan kwam, ik weet het niet. Maar na een uur lag er een heel zwembad onder mijn fiets.
Na het werk nog even snel onder de zonnebank. Vanaf nu doe ik dat tweemaal per week. Toen ik ging liggen merkte ik meteen dat ik toch wel moe was. Ik viel dan ook even in slaap en toen de zonnebank stopte werd ik weer fris wakker. Heerlijk.
`s Avonds dan nog de zwemtraining. Ik lag 5min voor de traininmg officieel zou beginnen al in het water en kon zo doende een goede lange warming-up doen. En dat was ook niet verkeerd, want de rest van de training was pittig. Niet dat Daphne, de trainster, dat voorschreef, maar omdat ik me niet aan hetprogramma hielt. Daphne vertelde dat we nu in de periode waren beland van de extensieve duurtrainingen. Voor mij is dat niet juist. Ik ben juist bezig in de periode om langzaam te gaan pieken. Vandaar dat ik er een schepje boven op deed. De 4x300, 4x200 en 4x100 gingen in resp. 1.35/100m, 1.28/100m en 1.25/100m. Op het eind was ik dan ook goed moe en waren mijn schouders uitgeput. Ik voelde me voldaan. Ik denk dat ik vannacht goed zal slapen. Ondanks dat Agnes er niet is. Die heeft het goed naar haar zin met haar moeder in Praag.
Om te beginnen een pittige fietstraining van 2 uur op de Tacx. Daarin 5x8' op drempel-intensiteit (HF150-160). Maar eerst rustig drie kwartier infietsen. Dat geeft me dan rustig de tijd om mijn spieren soepel te krijgen. Het is elke keer grappig om te zien dat als je begint met fietsen je toch wat moeite hebt bij een bepaalde weerstand en dat dit na een minuut op 5 tot 10 verdwijnt. Dan draai je soepel de trappers rond en kost het een stuk minder moeite. Waarschijnlijk worden er dan meer spiervezels aangesproken en is de coordinatie beter.
De intensieve blokjes begon ik iets te voortvarend. In het tweede blokje steeg mijn HF boven de 160 en moest ik terugschakelen. Dat voelde beter en ik had het idee dat ik dit nog wel een tijdje kon volhouden. Ondertussen was ik flink aan het zweten. Waar het allemaal vandaan kwam, ik weet het niet. Maar na een uur lag er een heel zwembad onder mijn fiets.
Na het werk nog even snel onder de zonnebank. Vanaf nu doe ik dat tweemaal per week. Toen ik ging liggen merkte ik meteen dat ik toch wel moe was. Ik viel dan ook even in slaap en toen de zonnebank stopte werd ik weer fris wakker. Heerlijk.
`s Avonds dan nog de zwemtraining. Ik lag 5min voor de traininmg officieel zou beginnen al in het water en kon zo doende een goede lange warming-up doen. En dat was ook niet verkeerd, want de rest van de training was pittig. Niet dat Daphne, de trainster, dat voorschreef, maar omdat ik me niet aan hetprogramma hielt. Daphne vertelde dat we nu in de periode waren beland van de extensieve duurtrainingen. Voor mij is dat niet juist. Ik ben juist bezig in de periode om langzaam te gaan pieken. Vandaar dat ik er een schepje boven op deed. De 4x300, 4x200 en 4x100 gingen in resp. 1.35/100m, 1.28/100m en 1.25/100m. Op het eind was ik dan ook goed moe en waren mijn schouders uitgeput. Ik voelde me voldaan. Ik denk dat ik vannacht goed zal slapen. Ondanks dat Agnes er niet is. Die heeft het goed naar haar zin met haar moeder in Praag.
zondag 14 maart 2010
De rust is weer voorbij
De rustweek zit er op en ik ben tevreden. Ik heb aan mijn doelstelling kunnen voldoen en het kostte me niet eens zo veel moeite. Met een aantal bijzondere dingetjes kan je sommige nietzeggende trainingen toch best wel weer leuk maken heb ik ondervonden.
Zo had ik donderdag alleen een zwemtraining op het programma staan. Extensief duur was de inhoud, niet heel bijzonder dus. Maar ik had het opgesplitst in 3 x1000m en dan telkens elke 1000m 30sec sneller. Je moet dus tijdens het zwemmen steeds de tijd in de gaten houden. Dat is ook weer goed voor je tempogevoel. Bovendien had ik een triathlonpakje aan gedaan zodat ik kon zwemmen met de hartslagmeter. Naderhand had ik een mooi idee wat mijn hartslag deed bij bepaalde tempo`s. Iets wat men van zichzelf maar zelden weet.
Vrijdag was het vroeg op om de combi fietsen-lopen te trainen. Weinig bijzonder. Zaterdag begon met een zwemtraining en daarna de laatste clubkledingpassessie. Mooi scrabblewoord. In de middag had ik nog geen zin om buiten te gaan fietsen en deed ik de 3 uur lekker op de Tacx. Het laatste stukje van Parijs-Nice kon ik zo mee fietsen en vervolgens heb ik Carl nog even uitgezwaaid.
Vandaag, de laatste dag van de rustweek heb ik meegedaan met de City-Pier-City loop in Den Haag. Een halve marathon, dus 21km. Dit met een busisnesteam van mijn werk. De weg er heen lekker relaxed met de trein. Ik kwam ook nog Paul en Karin in de trein tegen. Karin ging ook de halve doen, Paul was geblesseerd en was suporter.
De dagen voor de wedstrijd had ik lopen piekeren hoe ik hem nu moest gaan lopen. Ik voelde me uitgerust en had wel zin om mezelf even te testen. De consequentie is dan weer dat ik dan morgen moe en licht beschadigd (spieren) aan een zware week zou gaan beginnen. Ik kon ook op mijn IM-tempo gaan lopen, 4.30 per km. Maar dan stond mijn tijd vast en dat vond ik maar saai. Uiteindelijk besloot ik op mijn IM-hartslag (150-160) te gaan lopen en was het dus een verassing welke snelheid daarbij zou horen. Ik had er echt zin in.
Ik vertrok redelijk vooraan en na 1km kon ik voluit lopen. Het was best koud en daardoor bleef de HF vrij laag. Maar na 4km kwam hij dan toch in de zone en kon ik lekker ontspannen lopen. Dit was ruim onder mijn drempel en dus beviel me dit wel. Vele lopers haalde ik in. Tot mijn verbazing klokte ik steeds tussen de 3.45-3.50 per km. Ongelovelijk, met iets meer aanzetten zou mijn pr van 1.20 uur er aan gaan. Gelukkig kon ik me inhouden en was het leuk om het spelletje met mijn HF te doen. Boven de 160 was gas terug, er onder gas er bij. Daardoor kon ik soms bij groepjes aanpikken en als het parkoer omhoog liep moest ik ze weer laten gaan. Om ze vervolgens bij het naar beneden gaan weer vlot voorbij te lopen.
De laatste 2km kon ik me zelf niet meer inhouden en voelde ik dat ik nog veel over had. Er zat nog best een goede tijd in en dus besloot ik even flink aan te zetten. Mijn HF steeg naar 170 en mijn kilometertijden daalde naar 3.35-3.40. Uiteindelijk finishte ik redelijk fit in een tijd van 1.21,06. Dik tevreden.
Daarna snel naar huis met de trein om vervolgens eenzaam en alleen thuis te komen. Vanochtend heb ik Agnes op het vliegtuig naar Praag gezet. Deze week moet ik het dus helemaal zelf rooien. Vandaag beginnen we dus maar met een lekkere pizza :)
Zo had ik donderdag alleen een zwemtraining op het programma staan. Extensief duur was de inhoud, niet heel bijzonder dus. Maar ik had het opgesplitst in 3 x1000m en dan telkens elke 1000m 30sec sneller. Je moet dus tijdens het zwemmen steeds de tijd in de gaten houden. Dat is ook weer goed voor je tempogevoel. Bovendien had ik een triathlonpakje aan gedaan zodat ik kon zwemmen met de hartslagmeter. Naderhand had ik een mooi idee wat mijn hartslag deed bij bepaalde tempo`s. Iets wat men van zichzelf maar zelden weet.
Vrijdag was het vroeg op om de combi fietsen-lopen te trainen. Weinig bijzonder. Zaterdag begon met een zwemtraining en daarna de laatste clubkledingpassessie. Mooi scrabblewoord. In de middag had ik nog geen zin om buiten te gaan fietsen en deed ik de 3 uur lekker op de Tacx. Het laatste stukje van Parijs-Nice kon ik zo mee fietsen en vervolgens heb ik Carl nog even uitgezwaaid.
Vandaag, de laatste dag van de rustweek heb ik meegedaan met de City-Pier-City loop in Den Haag. Een halve marathon, dus 21km. Dit met een busisnesteam van mijn werk. De weg er heen lekker relaxed met de trein. Ik kwam ook nog Paul en Karin in de trein tegen. Karin ging ook de halve doen, Paul was geblesseerd en was suporter.
De dagen voor de wedstrijd had ik lopen piekeren hoe ik hem nu moest gaan lopen. Ik voelde me uitgerust en had wel zin om mezelf even te testen. De consequentie is dan weer dat ik dan morgen moe en licht beschadigd (spieren) aan een zware week zou gaan beginnen. Ik kon ook op mijn IM-tempo gaan lopen, 4.30 per km. Maar dan stond mijn tijd vast en dat vond ik maar saai. Uiteindelijk besloot ik op mijn IM-hartslag (150-160) te gaan lopen en was het dus een verassing welke snelheid daarbij zou horen. Ik had er echt zin in.
Ik vertrok redelijk vooraan en na 1km kon ik voluit lopen. Het was best koud en daardoor bleef de HF vrij laag. Maar na 4km kwam hij dan toch in de zone en kon ik lekker ontspannen lopen. Dit was ruim onder mijn drempel en dus beviel me dit wel. Vele lopers haalde ik in. Tot mijn verbazing klokte ik steeds tussen de 3.45-3.50 per km. Ongelovelijk, met iets meer aanzetten zou mijn pr van 1.20 uur er aan gaan. Gelukkig kon ik me inhouden en was het leuk om het spelletje met mijn HF te doen. Boven de 160 was gas terug, er onder gas er bij. Daardoor kon ik soms bij groepjes aanpikken en als het parkoer omhoog liep moest ik ze weer laten gaan. Om ze vervolgens bij het naar beneden gaan weer vlot voorbij te lopen.
De laatste 2km kon ik me zelf niet meer inhouden en voelde ik dat ik nog veel over had. Er zat nog best een goede tijd in en dus besloot ik even flink aan te zetten. Mijn HF steeg naar 170 en mijn kilometertijden daalde naar 3.35-3.40. Uiteindelijk finishte ik redelijk fit in een tijd van 1.21,06. Dik tevreden.
Daarna snel naar huis met de trein om vervolgens eenzaam en alleen thuis te komen. Vanochtend heb ik Agnes op het vliegtuig naar Praag gezet. Deze week moet ik het dus helemaal zelf rooien. Vandaag beginnen we dus maar met een lekkere pizza :)
woensdag 10 maart 2010
Rustig is ook rustig
Zo, de trainingen voor vandaag zitten er op. Trainingen in een rustweek vind ik eigenlijk niet zo leuk. Het is net als met taperen net voor de wedstrijd. Je neemt gas terug en doet alles op halve kracht. Voor de motivatie moet je dan heel duidelijk in ogen hebben waarom je doet wat je doet. Gelukkig heb ik dat en aangzien dit mijn laatste rustweek is heb ik er ook vrede mee.
Mijn programma voor deze week is dat ik elke sport maar drie keer hoef te trainen ipv vier keer wat normaal is. Uiteindelijk kom ik dan uit op ongeveer 13 uur trainen deze week. Heel wat anders dan de 22,5 uur van vorige week. Wel sluit ik deze week af met een flinke climax. Ik doe namens mijn werkgever mee met de City-Pier-City loop, een halve marathon.
Deze week was ik maar meteen begonnen met een complete rustdag. Lekker was dat, want ik was toch aardig vermoeid van het weekend.
Dinsdag een korte fietstraining met een paar blokjes tempo rijden. Die vielen me wel tegen. Het lukte me niet mijn normale vermogen te trappen. Pech gehad. `s Avonds heerlijk gezwommen. Omdat ik nog wat last van mijn schouder had, heb ik eerst een goede warming-up gedaan. Daarna 2x 4x100m tempo met daartussen steeds 400m rustig duur. Het ging prima met elke 100m steeds in 1.27-1.30min.
Vandaag had ik voor het eerst de hele woensdag vrij. Voor een rustweek is dat eigenlijk niet nodig, maar omdat het de afgelopen week allemaal net wat anders liep kwam dit nu zo uit. De hele ochtend lekker relaxed gedaan. Veel aan de studie en zaken rondom de clubkleding gedaan die ik aan het regelen ben. Rond het middaguur binnen op de fiets gestapt. Met buiten rond de één graad vond ik het toch nog te koud. De training verliep erg goed. Mijn hartslag bleef goed laag en ik haalde met gemak mijn vermogens tijdens de 3 blokjes van 15min op wedstrijdtempo (HF140). De rust begint zijn werk te doen.
Na de training vlot douchen en met Agnes naar Wormerveer om het design en de kleuren voor clubkleding uit te zoeken. Toen we hier om 17.00 uur van terug waren was ik doodmoe. Ik had dit beter niet kunnen doen. Beter was het geweest om rust te nemen door een klein dutje te doen. Normaal doe ik dat wel op dit soort dagen, maar was het nu vergeten. De komende weken ga ik dat zeker wel doen!
In de avond nog even een rustig rondje Sloterplas (12km) en dan is het klaar voor vandaag. Morgen weer lekker rustig aan met op het programma de zonnebank en een zwemtraining.
Mijn programma voor deze week is dat ik elke sport maar drie keer hoef te trainen ipv vier keer wat normaal is. Uiteindelijk kom ik dan uit op ongeveer 13 uur trainen deze week. Heel wat anders dan de 22,5 uur van vorige week. Wel sluit ik deze week af met een flinke climax. Ik doe namens mijn werkgever mee met de City-Pier-City loop, een halve marathon.
Deze week was ik maar meteen begonnen met een complete rustdag. Lekker was dat, want ik was toch aardig vermoeid van het weekend.
Dinsdag een korte fietstraining met een paar blokjes tempo rijden. Die vielen me wel tegen. Het lukte me niet mijn normale vermogen te trappen. Pech gehad. `s Avonds heerlijk gezwommen. Omdat ik nog wat last van mijn schouder had, heb ik eerst een goede warming-up gedaan. Daarna 2x 4x100m tempo met daartussen steeds 400m rustig duur. Het ging prima met elke 100m steeds in 1.27-1.30min.
Vandaag had ik voor het eerst de hele woensdag vrij. Voor een rustweek is dat eigenlijk niet nodig, maar omdat het de afgelopen week allemaal net wat anders liep kwam dit nu zo uit. De hele ochtend lekker relaxed gedaan. Veel aan de studie en zaken rondom de clubkleding gedaan die ik aan het regelen ben. Rond het middaguur binnen op de fiets gestapt. Met buiten rond de één graad vond ik het toch nog te koud. De training verliep erg goed. Mijn hartslag bleef goed laag en ik haalde met gemak mijn vermogens tijdens de 3 blokjes van 15min op wedstrijdtempo (HF140). De rust begint zijn werk te doen.
Na de training vlot douchen en met Agnes naar Wormerveer om het design en de kleuren voor clubkleding uit te zoeken. Toen we hier om 17.00 uur van terug waren was ik doodmoe. Ik had dit beter niet kunnen doen. Beter was het geweest om rust te nemen door een klein dutje te doen. Normaal doe ik dat wel op dit soort dagen, maar was het nu vergeten. De komende weken ga ik dat zeker wel doen!
In de avond nog even een rustig rondje Sloterplas (12km) en dan is het klaar voor vandaag. Morgen weer lekker rustig aan met op het programma de zonnebank en een zwemtraining.
zondag 7 maart 2010
De finale van een zware week
Het opstaan vanochtend ging wonderwel goed. Normaal heb ik veel meer last van ochtendstijfheid na een zware looptraining de dag er voor. Maar gisteren merkte ik het al gelijk na de training dat ik er veel frisser aan toe was dan anders. Toch had ik niet veel anders gedaan in de training. Eén gelletje extra gegeten en vrij rustig gelopen. Misschien was de zware trainingsprikkel van afgelopen woensdag er wel een die me weer een zetje heeft gegeven.
Om 9.00 uur ging de zwemtraining van start. Ik had na de zwemtraining van donderdag (de extra lange) wat last gekregen van m`n schouder en dus wilde ik het wat rustiger aan doen. En toen ik ook zag dat Jacques weer terug was duurde het wel 10 minuten eerdat ik het water in dook. Jacques is naar Maleisie geweest om daar de Ironman te doen. Helaas heeft is ie met onverichte zaken moeten terugkeren, omdat ie 3 dagen voor de start ziek werd. In het zwembad was ie nog steeds aan het hoesten. Hij gaf wel aan dat ie nu met me mee gaat naar Zuid-Afrika. Gezellig!
Na de zwemtraining even goed herstellen met een goede lunch en een klein dutje. Toen op de fiets gestapt voor een lange rit. Wel binnen, want buiten vroor het. In mijn hoofd zat dat ik 6 uur wilde gaan fietsen, maar ik had van te voren al mijn twijfels of ik dat ging volhouden. Na 3 uur fietsen met een aantal leuke pyramides kwam zoals gebruikelijk de dip. Nog een uur volhouden bedacht ik me en dan is het mooi geweest. Toen 10min later Agnes met een bord poffertjes binnenkwam leefde ik weer wat op. Zo kon ik de training doortrekken tot 5 uur.
De lange en zware trainingsweek zit er nu op. Ik ben trots op hetgeen ik deze week allemaal heb kunnen doen. Het was mijn beste week tot nu toe:
- 22,5 uur trainen
- 10.9km gezwommen (4x, 3.50 uur)
- 367km gefietst (4x, 12.15 uur)
- 81km gelopen (4x, 6.25 uur)
Morgen begint mijn herstelweek en doe ik het wat rustiger aan. De trainingen zijn dan ook weinig bijzonder. Ik kan dan ook even wat meer tijd besteden aan mijn studie.
Om 9.00 uur ging de zwemtraining van start. Ik had na de zwemtraining van donderdag (de extra lange) wat last gekregen van m`n schouder en dus wilde ik het wat rustiger aan doen. En toen ik ook zag dat Jacques weer terug was duurde het wel 10 minuten eerdat ik het water in dook. Jacques is naar Maleisie geweest om daar de Ironman te doen. Helaas heeft is ie met onverichte zaken moeten terugkeren, omdat ie 3 dagen voor de start ziek werd. In het zwembad was ie nog steeds aan het hoesten. Hij gaf wel aan dat ie nu met me mee gaat naar Zuid-Afrika. Gezellig!
Na de zwemtraining even goed herstellen met een goede lunch en een klein dutje. Toen op de fiets gestapt voor een lange rit. Wel binnen, want buiten vroor het. In mijn hoofd zat dat ik 6 uur wilde gaan fietsen, maar ik had van te voren al mijn twijfels of ik dat ging volhouden. Na 3 uur fietsen met een aantal leuke pyramides kwam zoals gebruikelijk de dip. Nog een uur volhouden bedacht ik me en dan is het mooi geweest. Toen 10min later Agnes met een bord poffertjes binnenkwam leefde ik weer wat op. Zo kon ik de training doortrekken tot 5 uur.
De lange en zware trainingsweek zit er nu op. Ik ben trots op hetgeen ik deze week allemaal heb kunnen doen. Het was mijn beste week tot nu toe:
- 22,5 uur trainen
- 10.9km gezwommen (4x, 3.50 uur)
- 367km gefietst (4x, 12.15 uur)
- 81km gelopen (4x, 6.25 uur)
Morgen begint mijn herstelweek en doe ik het wat rustiger aan. De trainingen zijn dan ook weinig bijzonder. Ik kan dan ook even wat meer tijd besteden aan mijn studie.
zaterdag 6 maart 2010
Kaboutertoiletjes zijn maar klein
Vandaag pas laat gaan trainen. In de ochtend druk in de weer met het onderhoud van mijn trainings- en wedstrijdfiets. Beide balhoofdstellen uit elkaar gehaald om te zien wat ik moest vervangen. Vervolgens naar de fietsenmaker om het materiaal te halen. De eerste fietsenmaker waar ik kwam was dicht en bij de tweede (de Haan) was wat ik nodig had op. Dat schoot dus niet op. Snel naar huis, want het was al 14.00 uur en dus de hoogste tijd om de training te beginnen. De lange rustige duurloop. Altijd een van mijn favoriete trainingen.
Toch kwam hij vandaag maar moeizaam op gang. Kwam het omdat ik niet op souplesse liep? Ik moest me steeds inhouden, want ik wilde exact 5min per km lopen. Mijn hartslag zat dan rond de 132 en dat was dan lekker laag. Wanneer ik in mijn eigen ritme zou lopen dan schoot mijn HF steeds naar 137 en dat vond ik te hoog. Vandaag moest het echt rustig en langzaam gaan. Ik had tenslotte 34km te gaan.
Na een half uur toen ik de zon vol op mijn gezicht kreeg ging het al een stuk beter. Het was echt genieten vandaag. Ik had op de temperatuurkaart van Buienradar (mijn favoriete site en kaart) gezien dat het ongeveer 1 graad boven nul was. Dus muts op en handschoenen aan. Toch zag ik ook mensen lopen in een korte broek en een t-shirt. Ik moet zeggen dat het in de zon met de wind in de rug ook best warm was. Maar met wind tegen bevroor ik bijna dus ik had me prima gekleed.
Ik liep eens niet m`n rondjes om de Sloterplas, maar twee grote ronden rond het Nieuwe Meer en de Bosbaan. Weer eens wat anders en dat motiveert. Bovendien kon ik dan niet besluiten af te snijden of om minder te gaan lopen. Dus ook een soort zelfbescherming.
Tijdens het lopen had ik al drie keer moeten stoppen om even te plassen. Ik had `s ochtends dan ook geen rekening gehouden met het drinken. Ik had redelijk wat thee op en dat betekent bij mij dat ik tijdens het lopen altijd een aantal keer moet plassen. Nu dus ook. Maar na ruim anderhalf uur klopte er ook een bruine ridder aan. Ik liep langs de Bosbaan en nergens een toilet te zien. Het geklop werd steeds erger en ik zou het zeker niet tot thuis halen. Ik schoot dus het bos in en klopte aan bij de eerste de beste paddestoel. Een kabouter maakte open en ik vroeg of ik gebruik mocht maken van zijn toilet. Geen probleem en zodoende scheitte ik heel zijn toilet vol. Kaboutertoiletjes zijn maar klein. Ik dankte voor de gastvrijheid. Een kilo lichter en zeer opgelucht vervolgde ik mijn weg. Nog een uurtje en dan zat het er weer op.
Toch kwam hij vandaag maar moeizaam op gang. Kwam het omdat ik niet op souplesse liep? Ik moest me steeds inhouden, want ik wilde exact 5min per km lopen. Mijn hartslag zat dan rond de 132 en dat was dan lekker laag. Wanneer ik in mijn eigen ritme zou lopen dan schoot mijn HF steeds naar 137 en dat vond ik te hoog. Vandaag moest het echt rustig en langzaam gaan. Ik had tenslotte 34km te gaan.
Na een half uur toen ik de zon vol op mijn gezicht kreeg ging het al een stuk beter. Het was echt genieten vandaag. Ik had op de temperatuurkaart van Buienradar (mijn favoriete site en kaart) gezien dat het ongeveer 1 graad boven nul was. Dus muts op en handschoenen aan. Toch zag ik ook mensen lopen in een korte broek en een t-shirt. Ik moet zeggen dat het in de zon met de wind in de rug ook best warm was. Maar met wind tegen bevroor ik bijna dus ik had me prima gekleed.
Ik liep eens niet m`n rondjes om de Sloterplas, maar twee grote ronden rond het Nieuwe Meer en de Bosbaan. Weer eens wat anders en dat motiveert. Bovendien kon ik dan niet besluiten af te snijden of om minder te gaan lopen. Dus ook een soort zelfbescherming.
Tijdens het lopen had ik al drie keer moeten stoppen om even te plassen. Ik had `s ochtends dan ook geen rekening gehouden met het drinken. Ik had redelijk wat thee op en dat betekent bij mij dat ik tijdens het lopen altijd een aantal keer moet plassen. Nu dus ook. Maar na ruim anderhalf uur klopte er ook een bruine ridder aan. Ik liep langs de Bosbaan en nergens een toilet te zien. Het geklop werd steeds erger en ik zou het zeker niet tot thuis halen. Ik schoot dus het bos in en klopte aan bij de eerste de beste paddestoel. Een kabouter maakte open en ik vroeg of ik gebruik mocht maken van zijn toilet. Geen probleem en zodoende scheitte ik heel zijn toilet vol. Kaboutertoiletjes zijn maar klein. Ik dankte voor de gastvrijheid. Een kilo lichter en zeer opgelucht vervolgde ik mijn weg. Nog een uurtje en dan zat het er weer op.
vrijdag 5 maart 2010
Het buitenseizoen geopend
Het is al weer vrijdag en ik vind vanavond eindelijk mijn rust. Het is een drukke week geweest.
Dinsdag was een prima trainingsdag. `S ochtends heerlijk tempo gelopen in het bos. De zon scheen heerlijk en het leek allemaal vanzelf te gaan. `S avonds een korte training in het zwembad, omdat ik er eerder uit moest ivm een passessie van de clubkleding. Op zich was dat niet zo erg, omdat het mega druk was in het bad met allemaal clubleden die voor de passessie kwamen. Deze laatste liep overigens erg goed en ik lag zo waar nog op tijd in bed. Wel sliep ik pas laat, omdat ik nog veel indrukken moest verwerken.
Woensdag slechts een halve dag werken om `s middags een goede fietstraining te doen. Joepie, voor het eerst naar buiten. Al krakend nam ik mijn fiets van de Tacx. Deze moest ook wel gedacht hebben "wat krijgen we nou, mag ik naar buiten". Net als een jonge koe, maakte ook mijn derailleur de nodige bokkesprongen. Ik moest de ketting op allerlei bladen leggen die hij niet gewend was. Het sturen ging ook best wel moeilijk. Ik merkte dat mijn balhoofdstel aardig was vastgeroest van al het zweet. Dat betekend komend weekend extra onderhoud plegen.
Ik fietste twee rondjes Ringvaart (125km) en deed vele indrukken op. Te veel om ze hier allemaal te vertellen. Ondanks dat het me wel wat tegenviel, genoot ik van het weer buiten fietsen. Na ruim 4 uur merkte ik dat de kou m`n lichaam flink had aangetast.
`S avonds heb ik dan ook maar geprobeerd de looptraining rustig te houden. In het begin ging dat helemaal niet. De tijd tussen het fietsen en het lopen was vrij kort (1,5 uur) en net als in een triathlon liep in het begin veel te hard. Ik moest me echt dwingen het rustiger aan te doen, anders zou de training veel te heftig worden. Gelukkig lukte me dat en na ruim 20km en 1,45 uur later kwam ik volledig opgebrand thuis. Ik was tevreden, maar ook blij dat er een rustdag volgde.
Donderdag de hele dag een symposium gevolgd over eetproblemen in de sport. Erg interessant. `S avonds naar het zwembad voor een lange zwemtraining. Met Gosse in mijn kielzog zwom ik een 1200 en een 2200 op een tempo van 17min per km, een heerlijk duurtempo. Daarna nog 8x100m uitzwemmen en ik had er 4200m opzitten. Lekker lang en een prima compensatie voor de afgelopen dinsdag.
Vrijdag, vandaag dus, was de training vrij standaard. Vroeg in de ochtend een fietstraining van anderhalf uur op de Tacx gevolgd door een pittige loop van een klein uurtje. Ik merkte aan mijn lichaam dat de fietstraining rustig moest en deed dat dan ook. Toen na anderhalf uur mijn lichaam goed wakker was, ging ik vervolgens hard van start voor het lopen. Ik had zin me even te testen. Dat ging goed en na 30min hielt ik me weer wat in. Soepel liep ik de 12km op een tempo van 15km per uur met een gemiddelde hartslag van 155 sl/min. Ik was tevreden. De rest van de dag lekker rusten en op naar het weekend.
Dinsdag was een prima trainingsdag. `S ochtends heerlijk tempo gelopen in het bos. De zon scheen heerlijk en het leek allemaal vanzelf te gaan. `S avonds een korte training in het zwembad, omdat ik er eerder uit moest ivm een passessie van de clubkleding. Op zich was dat niet zo erg, omdat het mega druk was in het bad met allemaal clubleden die voor de passessie kwamen. Deze laatste liep overigens erg goed en ik lag zo waar nog op tijd in bed. Wel sliep ik pas laat, omdat ik nog veel indrukken moest verwerken.
Woensdag slechts een halve dag werken om `s middags een goede fietstraining te doen. Joepie, voor het eerst naar buiten. Al krakend nam ik mijn fiets van de Tacx. Deze moest ook wel gedacht hebben "wat krijgen we nou, mag ik naar buiten". Net als een jonge koe, maakte ook mijn derailleur de nodige bokkesprongen. Ik moest de ketting op allerlei bladen leggen die hij niet gewend was. Het sturen ging ook best wel moeilijk. Ik merkte dat mijn balhoofdstel aardig was vastgeroest van al het zweet. Dat betekend komend weekend extra onderhoud plegen.
Ik fietste twee rondjes Ringvaart (125km) en deed vele indrukken op. Te veel om ze hier allemaal te vertellen. Ondanks dat het me wel wat tegenviel, genoot ik van het weer buiten fietsen. Na ruim 4 uur merkte ik dat de kou m`n lichaam flink had aangetast.
`S avonds heb ik dan ook maar geprobeerd de looptraining rustig te houden. In het begin ging dat helemaal niet. De tijd tussen het fietsen en het lopen was vrij kort (1,5 uur) en net als in een triathlon liep in het begin veel te hard. Ik moest me echt dwingen het rustiger aan te doen, anders zou de training veel te heftig worden. Gelukkig lukte me dat en na ruim 20km en 1,45 uur later kwam ik volledig opgebrand thuis. Ik was tevreden, maar ook blij dat er een rustdag volgde.
Donderdag de hele dag een symposium gevolgd over eetproblemen in de sport. Erg interessant. `S avonds naar het zwembad voor een lange zwemtraining. Met Gosse in mijn kielzog zwom ik een 1200 en een 2200 op een tempo van 17min per km, een heerlijk duurtempo. Daarna nog 8x100m uitzwemmen en ik had er 4200m opzitten. Lekker lang en een prima compensatie voor de afgelopen dinsdag.
Vrijdag, vandaag dus, was de training vrij standaard. Vroeg in de ochtend een fietstraining van anderhalf uur op de Tacx gevolgd door een pittige loop van een klein uurtje. Ik merkte aan mijn lichaam dat de fietstraining rustig moest en deed dat dan ook. Toen na anderhalf uur mijn lichaam goed wakker was, ging ik vervolgens hard van start voor het lopen. Ik had zin me even te testen. Dat ging goed en na 30min hielt ik me weer wat in. Soepel liep ik de 12km op een tempo van 15km per uur met een gemiddelde hartslag van 155 sl/min. Ik was tevreden. De rest van de dag lekker rusten en op naar het weekend.
maandag 1 maart 2010
Sjonnie Wijsmuller trekt jas uit en 'meets' Titanic
Stijve spieren had ik toen ik vanochtend wakker werd. Nog niet helemaal herstelt van het lopen van zondag.
De weegschaal werkt ook al niet mee. Ik zit weer net iets boven de 75kg, een tegenvaller. Een paar dagen terug dacht ik eindelijk door de 74kg grens te zakken. Mijn streven is om onder de 73kg te wegen voordat ik naar Zuid-Afrika ga. Ik heb daar nog wel 2 maanden voor, maar de afname van het gewicht gaat nu toch wel traag.
Ik hoop altijd dat na de lange duurtrainingen in het weekend mijn gewicht weer iets afneemt. Echter, meestal laat dat op maandagochtend een stijging zien. Het lijkt er op of ik dan juist vocht vasthoudt. Het zijn in ieder geval geen spieren. Ik zal wel enige spierschade oplopen en voor het herstel is vocht nodig. Althans dat hou ik me voor. De dagen daarna neemt mijn gewicht vaak weer iets af. Dat kan natuurlijk ook weer komen door uitdroging van het trainen. Ik weet het niet. Ik hou maar de gemiddelde lijn van mijn gewicht in de gaten. Wat ik wel weet is dat ik het de laatste tijd vaker koud heb. Ik denk dat ik toch een jasje aan het uittrekken ben.
Vanochtend een rustige hersteltraining gedaan op de fiets. Niet zo veel bijzonders. Alhoewel ik dit prettige trainingen vind. Je kan dan even rustig wat lezen en dan gaat die anderhalf uur zo voorbij. Wel oppassen dat je leeswerk niet nat wordt van al het zweet.
Mijn huiszwembad is nog steeds gesloten. Dus weer uitgeweken naar een alternatief, het zwembad bij mijn werk. In het uur 'banenzwemmen' doe ik mijn training tussen allemaal oudjes. Voor hen is het even wennen dat er in eens zo`n Sjonnie Wijsmuller in het bad ligt. Af en toe komen ze me opzoeken in mijn baan en lig ik op ramkoers met zo`n Titanic. Gelukkig zien ze dat er met mij niet valt te spotten en zoeken ze een wat rustiger heenkomen. Ik werk eenvoudig mijn training af. Alleen maar blokjes met 200m wisselende techniekoefeningen. Ik scoor een mooie 2900m.
Prima getraind vandaag. Vanavond heerlijk vrij en wat tijd om te studeren en om nog wat klusjes te doen voor de club.
De weegschaal werkt ook al niet mee. Ik zit weer net iets boven de 75kg, een tegenvaller. Een paar dagen terug dacht ik eindelijk door de 74kg grens te zakken. Mijn streven is om onder de 73kg te wegen voordat ik naar Zuid-Afrika ga. Ik heb daar nog wel 2 maanden voor, maar de afname van het gewicht gaat nu toch wel traag.
Ik hoop altijd dat na de lange duurtrainingen in het weekend mijn gewicht weer iets afneemt. Echter, meestal laat dat op maandagochtend een stijging zien. Het lijkt er op of ik dan juist vocht vasthoudt. Het zijn in ieder geval geen spieren. Ik zal wel enige spierschade oplopen en voor het herstel is vocht nodig. Althans dat hou ik me voor. De dagen daarna neemt mijn gewicht vaak weer iets af. Dat kan natuurlijk ook weer komen door uitdroging van het trainen. Ik weet het niet. Ik hou maar de gemiddelde lijn van mijn gewicht in de gaten. Wat ik wel weet is dat ik het de laatste tijd vaker koud heb. Ik denk dat ik toch een jasje aan het uittrekken ben.
Vanochtend een rustige hersteltraining gedaan op de fiets. Niet zo veel bijzonders. Alhoewel ik dit prettige trainingen vind. Je kan dan even rustig wat lezen en dan gaat die anderhalf uur zo voorbij. Wel oppassen dat je leeswerk niet nat wordt van al het zweet.
Mijn huiszwembad is nog steeds gesloten. Dus weer uitgeweken naar een alternatief, het zwembad bij mijn werk. In het uur 'banenzwemmen' doe ik mijn training tussen allemaal oudjes. Voor hen is het even wennen dat er in eens zo`n Sjonnie Wijsmuller in het bad ligt. Af en toe komen ze me opzoeken in mijn baan en lig ik op ramkoers met zo`n Titanic. Gelukkig zien ze dat er met mij niet valt te spotten en zoeken ze een wat rustiger heenkomen. Ik werk eenvoudig mijn training af. Alleen maar blokjes met 200m wisselende techniekoefeningen. Ik scoor een mooie 2900m.
Prima getraind vandaag. Vanavond heerlijk vrij en wat tijd om te studeren en om nog wat klusjes te doen voor de club.
Abonneren op:
Reacties (Atom)
