Warmte acclimatisatie

Vorig jaar deed ik de Ironman van Maleisïe. Deze wedstrijd was in februari en dus heb ik net als nu ook de hele winter moeten trainen. De wedstrijd in Maleisïe was bij een temperatuur van ongeveer 30 graden Celsius en een luchtvochtigheid van boven de 90%. Dat waren zware omstadigheden, want je kon je warmte nauwelijks kwijt. De luchtvochtigheid was te hoog om het zweet te laten verdampen en de temperatuur te hoog voor voldoende warmte afgifte door straling. Ik heb dus heel wat koud water en sportdrank gedronken en over me heen gegoten om de nodige warmte kwijt te raken.
Ook heb ik me zo veel mogelijk proberen te acclimatiseren aan de warmte. Ondermeer door een week voor de wedstrijd al aanwezig te zijn en toen regelmatig te trainen in de warmte. Het lichaam past zich dan aan. Echter, voor een goede warmte acclimatisatie heb je 14 dagen nodig. Dus was ik al in Nederland begonnen me bloot te stellen aan warmteprikkels tijdens het trainen. Ik heb veel getraind in de schuur op de fiets met de twee elektrische kacheltjes op vol vermogen. Hierdoor kon ik de omgevingstemperatuur opstuwen naar wel 33 graden Celsius.

De Ironman in Zuid-Afrika zal waarschijnlijk plaatsvinden bij een temperatuur tussen de 25 en 30 graden Celsius. De luchtvochtigheid zal minder hoog zijn dan in Maleisïe. Om hier ook weer goed op voorbereid te zijn ga ik een week voor de wedstrijd naar Port Elizabeth alwaar de race zal plaatsvinden. Een voordeel is bovendien dat Port Elizabeth ongeveer op dezelfde lengtegraad ligt van Nederland. Er is dus nauwelijks sprake van een jetlag door reizen. In Maleisïe speelde dat wel.
De trainingen die ik nu thuis op de Tacx uitvoer doe ik allemaal bij een hoge temperatuur. Beide kacheltjes stonden gisteren en vandaag aan en zo was de temperatuur tijdens de trainingen rond de 25 graden Celsius. Dat betekende ook veel zweten. Ik had me vandaag gewogen voor de training: 74,8kg. Na twee uur pittige training (HFgem 143) was ik nog maar 73,3kg. Bovendien had ik 2 bidons van 600ml leeg gedronken. Totaal had ik dus 2,7 liter gezweet in 2 uur fietsen. Goed om te weten voor de wedstrijd. Minimaal één bidon per half uur leegdrinken. Als het kan meer. Vaak moet ik aan het eind van het fietsonderdeel plassen op de fiets. Ik weet dat ik dan voldoende heb gedronken en gehydrateerd aan het lopen begin.

Na de training van vanavond op de Tacx meteen gaan hardlopen om de overgang te trainen. Bewust hielt ik me in en mocht mijn hartslag niet boven de 150 uitkomen. Dat ging goed en soepel. Tempo was de eerste kilometers zo rond de 4.20 min/km en zakte later naar 4.25. Ik hoop dat ik dat kan kopiëren naar de Ironman in Zuid-Afrika. Door de looptraining was ik nog een kilo lichter geworden.