De kop is er af

Na een goed nacht met een klein beetje spierpijn opgestaan. Deze was ook wel te verwachten na de wedstrijd van gisteren. Maar ik voelde me goed. Vandaag kon ik echt gaan beginnen met de drie laatste zware weken training.

Om te beginnen een pittige fietstraining van 2 uur op de Tacx. Daarin 5x8' op drempel-intensiteit (HF150-160). Maar eerst rustig drie kwartier infietsen. Dat geeft me dan rustig de tijd om mijn spieren soepel te krijgen. Het is elke keer grappig om te zien dat als je begint met fietsen je toch wat moeite hebt bij een bepaalde weerstand en dat dit na een minuut op 5 tot 10 verdwijnt. Dan draai je soepel de trappers rond en kost het een stuk minder moeite. Waarschijnlijk worden er dan meer spiervezels aangesproken en is de coordinatie beter.
De intensieve blokjes begon ik iets te voortvarend. In het tweede blokje steeg mijn HF boven de 160 en moest ik terugschakelen. Dat voelde beter en ik had het idee dat ik dit nog wel een tijdje kon volhouden. Ondertussen was ik flink aan het zweten. Waar het allemaal vandaan kwam, ik weet het niet. Maar na een uur lag er een heel zwembad onder mijn fiets.

Na het werk nog even snel onder de zonnebank. Vanaf nu doe ik dat tweemaal per week. Toen ik ging liggen merkte ik meteen dat ik toch wel moe was. Ik viel dan ook even in slaap en toen de zonnebank stopte werd ik weer fris wakker. Heerlijk.

`s Avonds dan nog de zwemtraining. Ik lag 5min voor de traininmg officieel zou beginnen al in het water en kon zo doende een goede lange warming-up doen. En dat was ook niet verkeerd, want de rest van de training was pittig. Niet dat Daphne, de trainster, dat voorschreef, maar omdat ik me niet aan hetprogramma hielt. Daphne vertelde dat we nu in de periode waren beland van de extensieve duurtrainingen. Voor mij is dat niet juist. Ik ben juist bezig in de periode om langzaam te gaan pieken. Vandaar dat ik er een schepje boven op deed. De 4x300, 4x200 en 4x100 gingen in resp. 1.35/100m, 1.28/100m en 1.25/100m. Op het eind was ik dan ook goed moe en waren mijn schouders uitgeput. Ik voelde me voldaan. Ik denk dat ik vannacht goed zal slapen. Ondanks dat Agnes er niet is. Die heeft het goed naar haar zin met haar moeder in Praag.