Een trainingswedstrijd en dus niet een wedstrijd. Niet volle bak weg voor een goede prestatie, maar rustiger met andere doelstellingen. Voor mij was dat het lopen op een tempo van 4.30min per km en het lopen met een drankbelt. Deze drankbelt heeft 6 flesjes aan zich hangen die samen een liter water of sportdrank kunnen bevatten. Ik heb de laatste tijd gemerkt dat als ik me onderweg tijdens het lopen goed verzorg, ik het tempo beter kan vasthouden en dat mijn lichaam beter herstelt na een training. Dus wanneer ik langer dan 1,5 uur ga lopen dan gaat de drankbelt om. Meestal is dat dus op de langere duurlopen. Maar in de training is dan het tempo niet zo hoog en is de drankbelt relatief stabiel. Nu wilde ik hem testen op een wat hoger tempo. Het tempo wat ik straks in Zuid-Afrika tijdens de IM wil gaan lopen.
Ik was wat laat bij de wedstrijd en startte dan ook bijna achteraan. Dat betekent dat ik in het begin alleen maar aan het inhalen was en goed moest zoeken hoe ik mensen kon passeren. De kilometers stonden netjes aangegeven en dus kon ik mooi mijn tijden klokken en het tempo controleren. Dat laatste was toch niet zo makkelijk als je zou denken. Het parkoer was namelijk nogal heuvelachtig. Het ging continu op en neer (uiteindelijk 150m geklommen). Mijn tempo wisselde dan ook regelmatig en ik moest me dan ook goed concentreren. Maar het ging goed en mijn hartslag bleef mooi tussen de 140 en 150. De laatste kilometers liepen vooral naar beneden en tot mijn verbazing liep ik redelijk makkelijk 4.15min per km met een HF van 143. Conditioneel zat het dus goed.
Onderweg in de auto naar huis een heerlijke bak pastasalade gegeten. Die was nog over van het feestje op vrijdag. Ik herstelde prima. En toen ik na thuiskomst ook nog een uurtje had geslapen kon ik mooi nog even een hersteltraining van anderhalf uur op de Tacx uitvoeren. Het was een prima dag.
