De rust is weer voorbij

De rustweek zit er op en ik ben tevreden. Ik heb aan mijn doelstelling kunnen voldoen en het kostte me niet eens zo veel moeite. Met een aantal bijzondere dingetjes kan je sommige nietzeggende trainingen toch best wel weer leuk maken heb ik ondervonden.

Zo had ik donderdag alleen een zwemtraining op het programma staan. Extensief duur was de inhoud, niet heel bijzonder dus. Maar ik had het opgesplitst in 3 x1000m en dan telkens elke 1000m 30sec sneller. Je moet dus tijdens het zwemmen steeds de tijd in de gaten houden. Dat is ook weer goed voor je tempogevoel. Bovendien had ik een triathlonpakje aan gedaan zodat ik kon zwemmen met de hartslagmeter. Naderhand had ik een mooi idee wat mijn hartslag deed bij bepaalde tempo`s. Iets wat men van zichzelf maar zelden weet.

Vrijdag was het vroeg op om de combi fietsen-lopen te trainen. Weinig bijzonder. Zaterdag begon met een zwemtraining en daarna de laatste clubkledingpassessie. Mooi scrabblewoord. In de middag had ik nog geen zin om buiten te gaan fietsen en deed ik de 3 uur lekker op de Tacx. Het laatste stukje van Parijs-Nice kon ik zo mee fietsen en vervolgens heb ik Carl nog even uitgezwaaid.

Vandaag, de laatste dag van de rustweek heb ik meegedaan met de City-Pier-City loop in Den Haag. Een halve marathon, dus 21km. Dit met een busisnesteam van mijn werk. De weg er heen lekker relaxed met de trein. Ik kwam ook nog Paul en Karin in de trein tegen. Karin ging ook de halve doen, Paul was geblesseerd en was suporter.
De dagen voor de wedstrijd had ik lopen piekeren hoe ik hem nu moest gaan lopen. Ik voelde me uitgerust en had wel zin om mezelf even te testen. De consequentie is dan weer dat ik dan morgen moe en licht beschadigd (spieren) aan een zware week zou gaan beginnen. Ik kon ook op mijn IM-tempo gaan lopen, 4.30 per km. Maar dan stond mijn tijd vast en dat vond ik maar saai. Uiteindelijk besloot ik op mijn IM-hartslag (150-160) te gaan lopen en was het dus een verassing welke snelheid daarbij zou horen. Ik had er echt zin in.

Ik vertrok redelijk vooraan en na 1km kon ik voluit lopen. Het was best koud en daardoor bleef de HF vrij laag. Maar na 4km kwam hij dan toch in de zone en kon ik lekker ontspannen lopen. Dit was ruim onder mijn drempel en dus beviel me dit wel. Vele lopers haalde ik in. Tot mijn verbazing klokte ik steeds tussen de 3.45-3.50 per km. Ongelovelijk, met iets meer aanzetten zou mijn pr van 1.20 uur er aan gaan. Gelukkig kon ik me inhouden en was het leuk om het spelletje met mijn HF te doen. Boven de 160 was gas terug, er onder gas er bij. Daardoor kon ik soms bij groepjes aanpikken en als het parkoer omhoog liep moest ik ze weer laten gaan. Om ze vervolgens bij het naar beneden gaan weer vlot voorbij te lopen.
De laatste 2km kon ik me zelf niet meer inhouden en voelde ik dat ik nog veel over had. Er zat nog best een goede tijd in en dus besloot ik even flink aan te zetten. Mijn HF steeg naar 170 en mijn kilometertijden daalde naar 3.35-3.40. Uiteindelijk finishte ik redelijk fit in een tijd van 1.21,06. Dik tevreden.

Daarna snel naar huis met de trein om vervolgens eenzaam en alleen thuis te komen. Vanochtend heb ik Agnes op het vliegtuig naar Praag gezet. Deze week moet ik het dus helemaal zelf rooien. Vandaag beginnen we dus maar met een lekkere pizza :)