Ups en downs

Vandaag met een beetje stijve rugspieren opgestaan. Dat had ik ook wel verwacht na het lopen van gisteren door de sneeuw. De vorige keer had ik dat ook al. Op een of andere manier ga je door de sneeuw op een andere manier lopen en worden er spieren aangesproken die je normaal niet zo veel gebruikt.

Maar al goed, om 11 uur begon ik met een pittige fietstraining. Nu op mijn wedstrijdfiets die op het werk staat. In het begin van de training is het altijd weer even wennen. Er zit toch wel een verschil tussen mijn trainings- en wedstrijdfiets. Het lijkt ook wel of mijn kniehoek wat anders is. Laatst wilde ik bij Chris Brands al een fietsmeting gaan doen, maar hij vertelde me dat het te kort voor de wedstrijd was. Nu nog iets aanpassen zou wel eens tot problemen kunnen leiden.

Na een minuut of 10 begint het fietsen te wennen en fiets ik dezelfde vermogens als op mijn trainingsfiets. Het programma is zoals gezegd pittig. 8 keer een lange beklimming. Ik simuleer dat door met een niet te hoog toerental een flinke weerstand weg te trappen. Belangrijk is hierbij dat mijn hartslag net onder de drempel blijft. Dit komt neer op een HF van 150-160.

De eerste interval is even wennen en schakelen naar de goede versnelling. Maar de volgende gaan steeds soepeler en ik kan het vermogen steeds constanter houden (275-280). Wel vraagt het steeds meer mentaal van me. Ik denk aan van alles. Soms focus ik me alleen maar op het wattage en zie ik het getal verspringen van 275,278,272,280, etc. Het wordt een spelletje om hem zo strak mogelijk te houden. Door te focussen op iets buiten mezelf voel ik de pijn in mijn benen niet. Maar af en toe wordt ik toch bruut teruggeworpen en daalt meteen het wattage. Let op je techniek, denk ik dan, trap rond! Uiteindelijk stap ik na 1.45 uur voldaan van de fiets. Op naar de lunch.

Op tijd naar huis, want ik wil snel een lasagne koken. We hebben nog wel rijst over van gisteren, maar ik wil graag een pasta hebben. Dat is vooral handig voor morgen. Dan eet ik onmiddelijk na de middagtraining, omdat even later de avondtraining op het programma staat. Goede herstelvoeding is dan erg belangrijk.

De lasagne is vlot klaar en staat in de oven. Nog even wat mailtjes checken en wachten tot Agnes thuis komt. Even later komt Agnes thuis en in de verte hoor ik een bedeesde 'hoi'. Ik vrees het ergste. En ja, helaas geen goed nieuws. De laatste IVF is niet aangeslagen. Ik wel en skip de zwemtraining. Nu even wat anders aan m`n hoofd.