Vandaag begon de dag weer vroeg. Om 5.15 uur sta ik naast mijn bed. Ik ben blij dat het me weer gelukt is om op tijd naar bed te gaan. Dat heeft ook een deel te maken met dat Agnes ziek is. Toch ben ik van plan dit de komende tijd vol te gaan houden.
Om 5.45 uur kruip ik op de Tacx voor anderhalf uur pittige training. Maar na het eerste blokje interval laat ik de rest schieten. Het lukt me niet om de betreffende hartslagzone vast te houden. De rest van de training doe ik het rustig aan. Ook in de meteen er op volgende looptraining hou ik me wat in. Het gaat goed, maar niet overdreven. Ik voel dat ik nog niet helemaal de 'swing' weer te pakken heb.
Toch was er weer een genietmomentje tijdens de looptraining. Een wat oudere onbekende mevrouw fietst me voorbij, draait zich om en roept "wat loopt u mooi". Ik glimlach en bedank haar. Daarna voel ik me, vanwege de vermoeidheid, even emotioneel en geniet na van dit moment. Wat bijzonder. Ik heb dit nog nooit meegemaakt. Mijn training kan niet meer stuk.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten