Aan al het mooie komt een einde. Zo ook dit zeer geslaagde trainingskamp. Alhoewel het einde anders was dan ik had gewenst. Een halve dag flinke regen en de temperatuur die een flink aantal graden is gezakt. Dat zorgde er voor dat de geplande zware koppeltraining door mij werd afgelast.
De ochtend bracht ik door met op bed liggen en mijn boek uitlezen (LOS van Dennis vd Geest). Een aardig boek voor de beginnende sportpsycholoog. Het geeft weer een aardig beeld van een topsportcarriere. De laatste tijd lees ik veel autobiografieen van sporters om zo een zo breed mogelijk beeld te vormen van het wel en wee van topsporters.
Tijdens het lezen hou ik continu het weer in de gaten of het misschien al droog wordt. Eigenlijk is dit onzin, want ik heb al besloten om niet te gaan fietsen. Het is namelijk gevaarlijk om nu te gaan fietsen. Door de meer ervaren wordt ik hiervoor gewaarschuwd. De wegen zijn glad van olie en het gele spul van bepaalde bloemen. Afgelopen jaren hebben zij hierdoor al vele glijpartijen door ondervonden. Ik neem zo kort voor de wedstrijd geen risico en besluit dus niet meer te gaan fietsen.
Dan maar een flinke looptraining bedenk ik me. Ergens laat in de middag. Echter, het spreekwoord uitstellen doet afstellen laat zich gelden. Ik voel nog licht de vermoeidheid van gisteren in mijn benen en kan me niet meer motiveren om nog te gaan trainen. Vandaag dus een absolute rustdag.
Gisteren daarentegen heb ik nog een flinke fietstraining gedaan. In mijn eentje een flinke afstand rijden wilde ik. Goed voor mijn mentale weerstand had ik zo bedacht. En dat laatste bleek absoluut waar. De dag hiervoor had ik niet gefietst en dus was ik enigzins uitgerust. Maar zo als ook vaak geschiedt in de Tour de France na een rustdag, fietste ik ook geen deuk in een pakje boter. De eerste 2,5 uur was ik niet vooruit te branden. Ik had dan wel wind tegen en het ging voornamelijk omhoog, mijn gemiddelde kwam maar net boven de 25 km/u.
Na even goed te hebben gegeten ging het een stuk beter. Ik kreeg ook een mooie afdaling en had de wind iets mee. Vanaf nu ging het prima. Bij een pompstation nam ik nog wat te drinken en wat Pringels en vertrok voor de laatste 2 uur. Rond kilometer 120 kreeg ik de smaak te pakken en moeiteloos trapte ik een tempo van rond de 36km/u bij een HF van 130-140. Precies wat ik starks graag in de wedstrijd zou willen rijden. Ik hielt dit ruim een uur vol en na 5.45 uur en 167km (29,5 km/u gem) kwam ik voldaan terug.
Het trainingskamp Mallorca is voorbij. Ik ga nog snel even mijn fietstas inpakken en dan naar bed. Morgenvroeg worden we vroeg weggebracht naar het vliegveld. Op naar het herfstige Nederland heb ik begrepen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten